Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

«Οι «Ιστορίες» μας πλέον κρέμονται στην πόρτα για να μας θυμίζουν ότι ο καθένας μας κουβαλάει το δικό του φορτίο».





Η δασκάλα που πέταξε τα προβλήματα των μαθητών της στα σκουπίδια!

Η δασκάλα που πέταξε τα προβλήματα των μαθητών της στα σκουπίδια!Καλλιτέχνης: Δημήτρης Μυταράς
Όταν η δασκάλα Κρίστεν Μακούλοχ μπήκε στην τάξη εκείνη τη μέρα, έκανε κάτι που ξάφνιασε τους μαθητές της.
Ζήτησε από τα παιδιά να κόψουν όλοι από ένα φύλλο χαρτί και να γράψουν σε αυτό τα προβλήματα τους. Πάντα ανώνυμα.
Και όταν το έκανε, δεν είχε ιδέα την επίδραση που θα είχε το μικρό της πείραμα, όχι μόνο στους μαθητές της αλλά και σε ανθρώπους από όλο τον κόσμο.
Όταν δημοσίευσε αργότερα το μικρό της πείραμα στο Facebook, το έκανε με σκοπό να ενημερώσει τους στενούς της φίλους. Ποτέ δεν περίμενε ότι την ανάρτηση της θα την κοινοποιήσουν πάνω από εκατό χιλιάδες άνθρωποι!
Διαβάστε τι έγραψε η δασκάλα:
«Αν μπείτε στην τάξη μας σήμερα, θα δείτε μια σακούλα σκουπιδιών να κρέμεται από την πόρτα μας. Αυτή η σακούλα περιέχει όλα τα προβλήματα που τα παιδιά κουβαλούν μαζί τους κάθε μέρα στο σχολείο. Πράγματα που τους αποσπούν την προσοχή, τα στεναχωρούν ή τα θυμώνουν.
Αυτό που έχω βρει κοινό στις συζητήσεις μου με τα παιδιά είναι ότι όλα πιστεύουν ότι τα δικά τους προβλήματα, είναι τα πιο σημαντικά. Ο κάθε μαθητής πιστεύει ότι μόνο αυτός αντιμετωπίζει κάτι πολύ σοβαρό.
Έτσι σήμερα, όλοι ανώνυμα, έγραψαν σε ένα φύλλο χαρτί το μεγαλύτερο τους πρόβλημα. Αυτό που πληγώνει τις καρδιές τους.
Έπειτα τους ζήτησα να τσαλακώσουν το φύλλο και να το πετάξουν μακριά.
Μαζέψαμε στη συνέχεια όλα τα τσαλακωμένα φύλλα, τα ανακατέψαμε και κάθε μαθητής πήρε ένα στην τύχη και το διάβασε δυνατά. Δεν μπορούσα να πιστέψω κάποια από τα πράγματα που αυτά τα παιδιά αντιμετωπίζουν στο σπίτι τους. Ούτε και οι συμμαθητές τους.
Όλη αυτή η διαδικασία είχε ως αποτέλεσμα πολλά δάκρυα, πολλές αγκαλιές και πολλά «Δεν είχα ιδέα ότι τόσοι συμμαθητές μου έχουν τόσα προβλήματα».
Το μήνυμα που θέλησα με αυτό το τρόπο να μεταφέρω στα παιδιά, είναι ότι ποτέ δεν ξέρεις τι βάρος κουβαλάει ο καθένας μας. Είναι πολύ σημαντικό να το θυμόμαστε όταν αλληλεπιδρούμε με τους άλλους.
Ήθελα επίσης να τους δείξω ότι δεν είναι μόνοι και ότι έχουν μια ολόκληρη τάξη να τους στηρίζει και να τους συμπαραστέκεται.
«Οι «Ιστορίες» μας πλέον κρέμονται στην πόρτα για να μας θυμίζουν ότι ο καθένας μας κουβαλάει το δικό του φορτίο».
Από εκείνη τη μέρα, κάθε πρωί τα παιδιά φτάνοντας σχολείο, αφήνουν το πρόβλημα τους στη σακούλα που κρέμεται από την πόρτα και με καθαρό μυαλό μπαίνουν στη τάξη για να παρακολουθήσουν το μάθημα.
Η δασκάλα δασκάλα Κρίστεν Μακούλοχ κάνει κάτι πολύ περισσότερο από το να διδάσκει στους μαθητές της ένα βιβλίο. Μακάρι περισσότεροι δάσκαλοι να έκαναν το ίδιο.

Πηγή: dinfo.gr

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Το τραγούδι του Καραϊσκάκη:Ένα συγκλονιστικό βίντεο που σκορπά ρίγη συγκινήσεως σε κάθε πραγματικό Έλληνα

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑ'Ι'ΣΚΑΚΗΣ

Ευγενία Ξεφτέρη: Το τραγούδι του Καραϊσκάκη

Ένα συγκλονιστικό βίντεο που σκορπά ρίγη συγκινήσεως σε κάθε πραγματικό Έλληνα: Η μικρή Ελληνοπούλα Ευγενία Ξεφτέρη (τυφλή εκ γενετής) τραγουδά με ανεπανάληπτο τρόπο το δημοτικοφανές τραγούδι για τον Μεγάλο Γεώργιο Καραϊσκάκη που έχουν δημιουργήσει δυό άνθρωποι της Εκκλησίας: Ο πατήρ Θεόδωρος Τσαμπατζίδης που έχει γράψει την μουσική και ο Θεόδωρος Σάντας (τους στίχους).
Την Ευγενία συνοδεύει η νεανική χορωδία του ιερού ναού Αγίου Παντελεήμονος Καλαμαριάς και το τραγούδι πρωτοακούστηκε την 25η Μαρτίου 2009 σε ειδική εορταστική εκδήλωση.

Θαυμάστε στίχους:
Στη Δόμβραινα στὸ Δίστομο η δόξα σου θα μείνει κι η νίκη της Αράχοβας χορὸς κλεφτών θα γίνει.
Απ' το φλασκὶ κρασὶ θα πιούν θα σφάξουν τα κριάρια θα παραβγούν στο τρέξιμο τα άξια παλικάρια.
Βάστα καρδιά, βάστα ψυχὴ Βάστα Καραϊσκάκη μη γονατίσει ο ραγιὰς θρύλε απ' το Μαυρομμάτι.
Τα απροσκύνητα βουνὰ γενούν παλικαράδες τους σταυραϊτοὺς της Ρούμελης να πολεμούν αγάδες.
Με κλεφτοπόλεμο λυγάς τον Τούρκο το στρατάρχη και το ορδὶ του Κιουταχή άχτι σε έχει άχτι.
Σε καίει της φθίσης πυρετὸς της Διμισκή βλαστάρι μα συ καβάλα σε άλογο με του ρωμιού τη χάρη.
Βάστα καρδιά, βάστα ψυχὴ. Βάστα Καραϊσκάκη μη γονατίσει ο ραγιὰς θρύλε απ' το Μαυρομμάτι.
Τα απροσκύνητα βουνὰ γενούν παλικαράδες τους σταυραϊτοὺς της Ρούμελης να πολεμούν αγάδες.
Απρίλη μέρα τ' 'Αη Γιωργιοὺ σε βρίσκει μαύρο βόλι στο Φάληρο αρχιστράτηγε και μένει η Ελλάδα μόνη.
Σε κλαίν του Βάλτου τα χωριὰ σε κλαίν καπεταναίοι το μοναστήρι του Προυσού κι οι Κολοκοτρωναίοι.
Βάστα καρδιά, βάστα ψυχή. Βάστα Καραϊσκάκη μη γονατίσει ο ραγιὰς θρύλε απ' το Μαυρομμάτι.
Τα απροσκύνητα βουνὰ γενούν παλικαράδες τους σταυραϊτοὺς της Ρούμελης να πολεμούν αγάδες.
Βάστα καρδιά, βάστα ψυχή...

ΠΗΓΕΣ:http://tv4e.gr/
              http://analogion.com/

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

σήμερα μπαίνει η Άνοιξη !

Η καλύτερη επιχείρηση είναι να φτιάξει ο άνθρωπος ένα εργοστάσιο καλών λογισμών(Όσιος Παίσιος)

Η καλύτερη επιχείρηση είναι να φτιάξει ο άνθρωπος ένα εργοστάσιο καλών λογισμών(Όσιος Παίσιος)

Image may contain: text

Αναφέρει ο Όσιος Παϊσιος:

 Πρέπει να έχουμε μέσα μας ένα εργοστάσιο καλών λογισμών. Αν δεν έχουμε, τότε καί ό Μέγας Αντώνιος να είναι γέροντας μας καί να κάνει συ­νέχεια θαύματα, δεν θα μπορέσει σε τίποτα να μας βοηθήσει.Βλέπετε, όταν ό Κύριος μας ήταν πάνω στο Σταυρό καί συνέβησαν εκείνα τα φρικτά γεγονότα: οί δύο ληστές πού συσταυρώθηκαν μαζί Του, Τον αντιμετώπιζαν με διαφορετικό τρόπο ό καθένας. Ό ένας λοιπόν ληστής, ό εξ ευωνύμων, ό όποιος είχε μέσα του δημιουργήσει εργοστάσιο παραγωγής κακών λογισμών,τον βλαστημούσε. Ό άλλος όμως, ό εκ δεξιών, πού είχε καλούς λογισμούς, μετανόησε ,σώθηκε και μπήκε στον Παράδεισο.



Θα σας πω κι ένα γεγονός μ' ένα γεροντάκι από την Καψά­λα,. Αυτό το γεροντάκι είχε ακριβώς τέτοια μη­χανή, πού πάντα σκεφτόταν την καλή πλευρά του κάθε θέματος. Μόνο για το καλό είχε μάτια, για να βλέπει, για το κακό ήταν πάντα τυφλός. Κάποτε κάποιοι κοσμικοί τον επισκέφθηκαν καί του πήγαν σαν δώρο ένα μικρό ραδιοφωνάκι καί του το πρόσφε­ραν. Το πήρε ό γέροντας στα χέρια του και με θαυμασμό το πε­ριεργαζόταν. Τους ρώτησε που - σε ποιο κράτος - κατασκευά­ζεται και εκείνοι του είπαν «στην Ιαπωνία». Ενώ λοιπόν με θαυμασμό το περιεργαζόταν, ξαφνικά βλέπουν να παίρνει το πρόσωπο του χαρούμενη διάθεση καί φιλώντας το ραδιόφωνο να λέει:
- Δόξα Σοι, ό Θεός!
Τον ρωτούν τότε οι επισκέπτες του για ποιο λόγο χαίρεται και δοξάζει το Θεό κι εκείνος τους εξηγεί:
- Να, χάρηκα, γιατί έγιναν καί οι Ιάπωνες χριστιανοί καί βάζουν στα πράγματα πού κατασκευάζουν σαν σήμα τον Τίμιο καί Ζωοποιό Σταυρό».
Εΐχε δει ό γέροντας το + καί -, το θετικό καί αρνητικό πό­λο στίς μπαταρίες, καί το πέρασε για σταυρό. Το γεροντάκι αυ­τό με το λογισμό του στάθηκε σ' αυτό, ενώ, αν είχε κακούς λο­γισμούς, θα μπορούσε να τους μαλώσει πού του πήγαν ραδιόφω­νο, ενώ αυτός ήταν ασκητής κ.λ.π.

Το ίδιο γεροντάκι, όταν περνούσε κάποιο αεροπλάνο από πάνω, αμέσως με ευλάβεια σταυροκοπιόταν. Κάποτε ένας ρώτη­σε:
- Γέροντα, γιατί, όταν βλέπεις αεροπλάνο, κάνεις το σταυ­ρό σου;
Κι εκείνος με μια πηγαία, φυσική ευλάβεια καί απλότητα του άπαντα:
- Μα, δε βλέπεις, παιδί μου, ότι έχει το σχήμα του Τιμίουκαι Ζωοποιού Σταυρού του Χρίστου μας;
Καί εδώ το γεροντάκι αυτό, ενώ μπορούσε να πιάνει τίς κα­κές πτυχές του αεροπλάνου, όπως το ότι βομβαρδίζει καί σκο­τώνει, αυτό στεκόταν στο σχήμα του σταυρού πού έφερε κι έτσι ό θόρυβος καί ή θέα του αεροπλάνου του γινόταν αιτία να μετα­φερθεί στο Γολγοθά.

Πρίν αρκετά χρόνια κατέβηκα στην Αθήνα για κάποια δουλειά καί φιλοξενήθηκα στο σπίτι ενός αδελφού χριστιανού. Το σπίτι του ήταν κοντά σ’ έναν κεντρικό δρόμο με αποτέλεσμα να έχει πολλή φασαρία. Το βράδυ μου είπε αυτός ό αδελφός ότι από την πολλή φασαρία δεν μπορούσε τίς νύχτες να κλείσει μάτι, με αποτέλεσμα να έχουν σπάσει τα νεύρα του καί να αναγκά­ζεται να παίρνει χάπια ηρεμιστικά. Αφού φάγαμε, μου έδωσαν ένα δωμάτιο, για να πάω να ξεκουραστώ καί δείχνοντας το, μου είπε:

~ Γέροντα, εδώ είναι το δωμάτιο, αλλά δεν ξέρω αν θα κλείσω μάτι μ' αυτή τη φασαρία των αυτοκινήτων, πού ακούγεται από το δρόμο.

Αφού πέρασε ή νύχτα καί βγήκα από το δωμάτιο μου, με ρωτά:
Γέροντα, δεν έκλεισα μάτι, από τη φασαρία, εσείς τι κάνατε;
Τότε του είπα;
- Ποτέ, ούτε στο Όρος, δεν κοιμήθηκα τόσο καλά καί τόσοπολύ.
- Γέροντα, μου είπε, πώς είναι δυνατόν να γίνεται αυτό;Τότε του διηγήθηκα το τί μου συνέβη από τη στιγμή που μπήκα στο δωμάτιο. (Εκείνον τον καιρό ήταν σε εξέλιξη ό πό­λεμος στο Βιετνάμ καί καθημερινά ακούγαμε δυσάρεστα νέα α­πό τον εκεί πόλεμο καί εγώ έκανα προσευχή, για να βοηθήσει ό Θεός).

- Όταν μπήκα στο δωμάτιο, πήγα και γονάτισα μπροστά στο κρεβάτι. Τα χέρια μου καί το κεφάλι μου τα είχα ακουμπι­σμένα επάνω στο κρεβάτι κι άρχισα να εύχομαι γι' αυτούς πού πολεμούν καί σκοτώνονται στο Βιετνάμ. Από κάτω ακουγόταν ή φασαρία των αυτοκινήτων, εγώ όμως, επειδή ό νους μου ήταν στο Βιετνάμ, μετέτρεπα με τη φαντασία μου τον ήχο των αυτόκινήτων καί φανταζόμουν τα άρματα μάχης, τον θόρυβο πού κά­νουν, όταν περνούν, φανταζόμουν πώς εκεί κάτω σκορπούν τοθάνατο, γκρεμίζουν σπίτια κ.λ.π. 
Από κάτω από το δρόμο πότε-πότε περνούσε κάποιος μοτοσυκλετιστής με μηχανή πολλών κυβικών, πού έκανε υπερβολικά δυνατό θόρυβο, με αποτέλεσμανα τρίζουν τα παράθυρα. Αμέσως φανταζόμουν τα αεροπλάνα,πού πετούσαν στο Βιετνάμ καί βομβάρδιζαν καί έβλεπα να σκο­τώνονται ανελέητα μικρά παιδιά καί γεροντάκια. 

Με είχε πιά­σει ένα γλυκό παράπονο κι έκλαιγα για την όλη εκεί κατάστα­ση κι έλεεινολογούσα τον εαυτό μου, πού ήμουν σε ωραίο δω­μάτιο με ωραία στρωμένο κρεβάτι, πού είχα φάει καλά καί γενι­κά δεν είχα κανένα πρόβλημα. Και ενώ έκλαιγα γι' αυτά καί εί­χα μια πολύ μεγάλη πνευματική ηρεμία, με πήρε ό ύπνος γονατιστό και κοιμήθηκα εκεί τη νύχτα, χωρίς να διακοπεί καθόλουό ύπνος μου. "Ετσι, λοιπόν, επειδή ό λογισμός μου ήταν σ' αυ­τούς πού υπέφεραν στο Βιετνάμ, δε με πείραζε ή φασαρία των αυτοκινήτων.


"Ετσι να κάνεις καί συ: Να βάλεις με το λογισμό σου ότι ενώ έ­ξω γίνεται πόλεμος καί ενώ όλοι σκοτώνονται, οί περιουσίες τους καταστρέφονται, τα σπίτια τους γκρεμίζονται ή πεθαίνουν από την πείνα, εσένα σ' έχουν σ' ένα πολυτελέστατο σπίτι , τρως, πίνεις, σε πληρώνουν, δεν κινδυνεύεις, μόνο ακούς το θόρυβο αυτών πού πολεμούν καί μ' αυτό τον τρόπο σου δίνεται αιτία να δοξολογείς το Θεό καί όχι να αναγκάζεσαι να παίρνεις χάπια ηρεμιστικά" ή λύση είναι μία: «ό καλός λογισμός»·

Ο ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ Ιερομ.Χριστοδούλου,Αγιορείτου Ι.Γυν.Ησυχ.Παναγία η Φοβερά Προστασία-Χαλκιδική


Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

Χριστοκεντρική Εκπαίδευση Κατ’ Οίκον στην Ελλάδα του 21ου αιώνα

.

Μια ελληνική οικογένεια αποφάσισε να μη στείλει τα 4 παιδιά της στο σχολείο. 
Τι έγινε μετά;
Ο Χρήστος Καραλιάς κατέγραψε στο ντοκιμαντέρ ΙΧΘΥΣ την ιστορία μίας εντελώς αντισυμβατικής οικογένειας που δεν είχε καμιά εμπιστοσύνη στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και προτίμησε την κατ’ οίκον εκπαίδευση. Η ταινία θα παρουσιαστεί στη Θεσσαλονίκη στις 9 & 10/3/2017. Επάνω μπορείτε να δείτε το trailer της ταινίας.
«Το ντοκιμαντέρ ΙΧΘΥΣ ξεκίνησε ως ένα σπουδαστικό πρότζεκτ, []  και ήρθα σε επαφή με αυτή την οικογένεια εντελώς τυχαία» λέει ο Χρήστος Καραλιάς, σκηνοθέτης της ταινίας και ένας εκ των δύο δημιουργών της (την έφτιαξε μαζί με τον Παναγιώτη Ποντικίδη, που έκανε την παραγωγή). «Είχαμε πάει αρχικά για τον μεγαλύτερο γιο της οικογένειας, τον Αθανάσιο, ο οποίος το 2014 είχε κερδίσει το διαγωνισμό cosplay στο Comic Con, εδώ, στην Αθήνα. [] είχαμε πάει να του πάρουμε συνέντευξη για να κάνουμε ντοκιμαντέρ αυτό το θέμα. Αυτός μας κάλεσε στο σπίτι του για τη συνέντευξη [] και όταν πήγαμε εκεί και είδαμε την κατάσταση στο σπίτι, τον τρόπο που οι γονείς έχουν διαχειριστεί τη ζωή των παιδιών τους, αποφασίσαμε ότι θέλουμε να ασχοληθούμε με αυτό το πράγμα. Τους το είπαμε και μας είπαν «κάντε ό,τι σας φωτίσει ο θεός». Είναι μία εξαμελής οικογένεια, ο πατέρας είναι γιατρός σε μεγάλο νοσοκομείο και η μητέρα πριν έρθουν στην Ελλάδα δούλευε ως δασκάλα. Έχουν έρθει από την Αμερική, ο πατέρας είναι ελληνικής καταγωγής, η μητέρα κατάγεται από τη Σερβία, αλλά τα παιδιά έχουν γεννηθεί όλα στην Ελλάδα. Πρόκειται για μια οικογένεια αρκετά θρησκευόμενη με τέσσερα παιδιά: τον Αθανάσιο, τον Αρσένιο, τον Αλέξιο και την Αγάπη.
Ακολουθούν αποσπάσματα συνέντευξης με τον σκηνοθέτη της ταινίας ΙΧΘΥΣ.
[] Η δική μου άποψη είναι ότι τα παιδιά αυτά είναι πάρα πολύ επιδέξια, πάρα πολύ έξυπνα και πολύ χαρούμενα επίσης. Οι ανάγκες που μπορεί να έχουν από την πλευρά της κοινωνικοποίησης καλύπτονται. Είναι τέσσερα αδέρφια έτσι κι αλλιώς, έχουν σχέση με τους γείτονες που έχουν και αυτοί πολλά παιδιά, είναι νορμάλ παιδιά με φίλους… Το πολύ βασικό είναι ότι μπαίνεις στο χώρο τους και βλέπεις ένα χαρούμενο σπίτι που είναι πολύ δύσκολο να το δεις γενικά. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν μια αντισυμβατικότητα πολύ περίεργη, η οποία δεν είναι απαραίτητα καλή ή κακή. Σίγουρα, όμως, είναι μακριά από την νεοελληνική αντίληψη του πώς μεγαλώνεις παιδιά.
[] Είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και οι δύο γονείς. Ο πατέρας της μαμάς, μάλιστα, ήταν παπάς ορθόδοξος στη Σερβία.   — Θρησκευόμενοι, που ζουν απομονωμένοι, το πρώτο πράγμα που μου φέρνουν στο μυαλό είναι οι Άμις. Δεν είναι, καμία σχέση. [] Απλά έχουν μια πιο πρωτοχριστιανική ορθόδοξη αντίληψη για τη θρησκεία. [] Δεν υπάρχουν απαγορεύσεις. Τα παιδιά έχουν μεγαλώσει σε ένα σπίτι, όμως, που η πίστη στο Χριστό είναι πολύ έντονη. Το κέντρο της ζωής τους είναι η ενορία.
[] Εμείς που παρακολουθήσαμε για λίγο την όλη διαδικασία του home schooling ήταν εντυπωσιακή. Η μαμά μπορούσε να διδάσκει μαθηματικά φτιάχνοντας πίτα και βάζοντας να υπολογίσουν τα ml, τα κιλά και τα γραμμάρια. Με διαδραστικούς τρόπους. Φυσικά το home schooling δεν είναι κάτι που έχει πέσει από τον ουρανό, στην Αμερική και σε κάποιες αγγλοσαξονικές χώρες υπάρχουν πολλά παραδείγματα. [] Το έκαναν αυτό γιατί δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, γενικότερα στα εκπαιδευτικά συστήματα με τον τρόπο που είναι δομημένα, δηλαδή σου λένε σαν επιχείρημα ότι είναι αντιανθρώπινο να βάζεις όλα τα παιδιά να μαθαίνουν το ίδιο πράγμα στην ίδια χρονική στιγμή, απλά επειδή έτυχε να γεννηθούν τον ίδιο χρόνο. Η μητέρα μας περιγράφει πώς ήταν η εμπειρία να διδάσκει τα παιδιά της στο σπίτι και πόσο διαφορετικό είναι από την εμπειρία του σχολείου.
[] Εκτός από τα μαθήματα, τι άλλο κάνουν για να περάσουν την ημέρα τους; [] Υπάρχουν διάφορες δραστηριότητες, γυρνάνε ταινίες, φροντίζουν το σπίτι και το κτήμα, έχουν ζώα, κότες, κατσίκες, μποστάνι, παίζουν μουσική, διαβάζουν, ζουν σε ένα τεράστιο κτήμα. Είναι οι ιδανικές συνθήκες να μεγαλώνει ένα παιδί, πάρα από την πεπατημένη.
πηγή

Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

Ο χορός των παπάδων



 Σπύρος Καρύδης, θεολόγος
Την Κυριακή της Τυροφάγου σε τρία χωριά της βόρειας Κέρκυρας, μετά τον κατανυκτικό εσπερινό, γνωστό και ως εσπερινό της συγχώρησης, τελείται κάθε χρόνο ο «Χορός των παπάδων» ή διαφορετικά ο χορός «Δόξα νάχει…», από την αρχή του τραγουδιού που συνοδεύει τον χορό.
Στην Επίσκεψη και στην Κληματιά ο χορός γίνεται στην αυλή της εκκλησίας του Αγίου Βασιλείου και του Αγίου Γεωργίου αντίστοιχα, ενώ στο χωριό Νυμφές ο χορός γίνεται μέσα στην εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου, όπου οι χορευτές στο τρίτο μέρος του τραγουδιού, που περιλαμβάνει προτροπές του ιερέα για μια σωστή ζωή, χτυπάνε τα πόδια τους και πηδάνε ψηλά.
Ο μεγαλύτερος στην ηλικία ιερέας μπαίνει επικεφαλής του χορού, ακολουθούμενος από τους άλλους ιερείς, τους δημοτικούς άρχοντες, τους γέροντες και τους υπόλοιπους άντρες, που μπαίνουν στη σειρά σύμφωνα με την ηλικία τους.
Ο χορός χορεύεται χωρίς όργανα, στον ρυθμό του κερκυραϊκού χωριάτικου χορού και χωρίς τη συμμετοχή γυναικών. Ο πρωτοχορευτής ιερέας σέρνει το χορό τραγουδώντας πρώτος τον κάθε στίχο και οι υπόλοιποι τον επαναλαμβάνουν.
Κατά μια άποψη στον χορό αναγνωρίζονται στοιχεία αρχαίων εθίμων και τελετουργιών, στη σημερινή του πάντως μορφή έχει καθαρά χριστιανικό περιεχόμενο και ιδιαίτερα στο τρίτο τμήμα του συνδέεται με τον εσπερινό της συγχώρησης που έχει προηγηθεί.
Το τραγούδι λέγεται από τους χωρικούς «δοξαστικό» και «αίνος», ενώ στις υπάρχουσες εκδόσεις του τιτλοφορείται «Δόξα νάχει». Το τραγούδι είναι γνωστό σε όλα τα χωριά της βόρειας Κέρκυρας, στα τρία όμως παραπάνω χωριά συνοδεύεται με χορό.
Θέμα του τραγουδιού είναι ο αντίστοιχος με τα επίγεια επουράνιος χορός, ο οποίος περιγράφεται, μετά τη δοξολογία του τριαδικού Θεού. Χορεύουν οι δώδεκα απόστολοι με πρωτοχορευτή τον Πέτρο. Τον ρυθμό δίνουν οι προφήτες που τραγουδούν και παίζουν όργανα. Καλεσμένοι στη γιορτή, από την Παναγία, είναι όλοι οι άγιοι (προπάτορες, μάρτυρες, ιεράρχες και όσιοι). Το τραγούδι κλείνει με τις προτροπές του ιερέα προς τους πιστούς να μετέχουν στη λατρεία της εκκλησίας, να ελεούν, να μην κακολογούν, να αγαπούν ο ένας τον άλλο για να κερδίσουν τον παράδεισο.
Το βίντεο που ακολουθεί προέρχεται από το χωριό Επίσκεψη και αποτυπώνει τον χορό του 2009.
  
Τα λόγια του τραγουδιού, στην εκδεδομένη του μορφή, είναι τα ακόλουθα (στο βίντεο ακούγονται οι στίχοι σε πλάγια γραφή):
Δόξα νάχει πάσα ημέρα / κι’ ο Υιός με τον Πατέρα,
και το Πνεύμα το Αγίο / το ζωοποιό και Θείο.
Δόξα νάχουν και τα Τρία /και η Δέσποινα Μαρία.
 Τσ’ ουρανούς χορός και σκόλη / τον κρατούνε οι αποστόλοι.
Δώδεκα είναι και στο μέτρο /σέρνει το χορό ο Πέτρος.
Πιάνει ο Παύλος τον Ανδρέα / και οι άλλοι οι εννέα,
Φίλιππος τον Ιωάννη / και Θωμάς στη μέση πιάνει.
Τότε Μάρκος με καρδίαν / Σίμωνα και τον Ματθίαν.
Ιάκωβος πιάνει Ματθαίον / έτερος Βαρθολομαίον.
κι’ οι προφήτες τραγουδούσι / ψάλλουσι κανοναρχούσι.
Όργανο είναι ο Ζαχαρίας/ άρπα παίζει ο Ιερεμίας.
Ο Δαβίδ παίζει τη λύρα, / κι’ Ησαΐας τη κινύρα,
Κι η Παρθένος η Μαρία / η αμόλυντος κυρία
έστειλε για καλεστάδες / τέσσερους Βαγγελιστάδες,
τον Ματθαίον πρώτον βάζει / πρόδρομον τον Ιωάννη
να καλέσουν και την Άννα / Ιωακείμ και την Σωσάννα
Ελισάβετ Ζαχαρίαν / την Μαγδαληνήν Μαρίαν,
τσ’ εβδομήντα αποστόλους / και τους αθλοφόρους όλους.
Στέφανον και των μαρτύρων / τους χορούς των Αναργύρων
ιεράρχους και οσίους / και αγίους δισμυρίους
μάρτυρα Αικατερίνην / Θέκλαν και την Ιουστίνην
Παρασκευήν Αναστασίαν / την αιγύπτιαν Μαρίαν·
κι’ όλες με σπουδή κινούσι / την Παντάνασσαν να βρούσι.
 Όποιος πάει στην εκκλησία / φεύγει από την αμαρτία
Όποιος κάνει ελεημοσύνη / βρίσκει εκ Θεού ειρήνη.
Όποιος κάνει το σταυρό του / άρματα έχει στο πλευρό του.
κι όποιος δεν κακολογήσει / τσ’ ουρανούς θα κατοικήσει.
 Το λοιπόν και σεις παιδιά μου / κάνετε το θέλημά μου.
Όλοι μας ν’ αγαπηθούμε / στον παράδεισο να μπούμε,
και του χρόνου με υγείαν / και με πάσαν ευτυχίαν.

Βιβλιογραφικές αναφορές:

Μανής Ευάγγελος, Επίσκεψη, Αθήνα 1966.
Κλήμης Οδυσσέας-Κάρολος, Δρώμενα και έθιμα του κερκυραϊκού λαού, Κέρκυρα 1987.
Μπουνιάς Ιωάννης, Κερκυραϊκά, Ιστορία-Λαογραφία, Τόμος Α΄, Αθήνα 1951.
Πακτίτης Νίκος, Κερκυραϊκά δημοτικά τραγούδια, Αθήνα 2005.
Τσίγκος Στυλιανός. Το χωρίον Νυμφές, Κέρκυρα 1972.

Τετάρτη, 1 Μαρτίου 2017