Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

Προσκυνητής: Ο χριστιανισμός και ο ελληνισμός αποτελούν τη βάση...

Ο χριστιανισμός και ο ελληνισμός αποτελούν τη βάση του σύγχρονου πολιτισμού

Αποτέλεσμα εικόνας για national library of tokyo

Δεν ξέρω πόσοι διάβασαν τη σημερινή επιστολή του κ. Π. Νικολόπουλου, ομότιμου καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών και επίτιμου διευθυντή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος, στην Καθημερινή, με τίτλο ‘Η αλήθεια είναι διεθνής γλώσσα’. Δεν ενδιαφέρει τόσο η αναφορά της στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όσο οι πληροφορίες που περιέχει για την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ιαπωνίας στο Τόκιο. Αντιγράφω ένα απόσπασμα με ιδιαίτερη σημασία:

«Στην είσοδο του κεντρικού αναγνωστηρίου του νέου κτιρίου της Εθνικής και της Διαίτης Βιβλιοθήκης της Ιαπωνίας στο Τόκιο υπάρχει επιγραφή στα ελληνικά και παρουσιάζει το χωρίον του Ευαγγελίου του Ιωάννου με τη ρήσιν του Χριστού: Η αλήθεια ελευθερώσει υμάς.
Στην απορία μου πώς σ’ ένα κρατικό ίδρυμα κράτους το οποίο ελάχιστη σχέση έχει με τον χριστιανισμό και τον ελληνισμό τοποθετείται επιγραφή με χριστιανική ρήση και μάλιστα στα ελληνικά, η απάντηση ήταν αποκαλυπτική· ότι ότι ο χριστιανισμός και ο ελληνισμός αποτελούν τη βάση του σύγχρονου πολιτισμού. Η δε επιγραφή αυτή είναι η αρμοδιότερη για να χαρακτηρίσει τη σημασία του κεντρικού αναγνωστηρίου μιας βιβλιοθήκης, μάλιστα εθνικής». 

Ερμηνευτική σημείωση: Η ονομασία ‘Εθνική Δίαιτα’ αναφέρεται στο ιαπωνικό κοινοβούλιο (kokkai). Πρόκειται συνεπώς για την βιβλιοθήκη του κοινοβουλίου της Ιαπωνίας. Τυχόν συγκρίσεις με τα καθ’ ημάς αφήνονται στη φαντασία των αναγνωστών.
antonispapagiannis

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ: Ο Παπαδιαμάντης και ο Μεγάλος Κανόνας

Τ

Ο Παπαδιαμάντης και ο Μεγάλος Κανόνας



Σ’ ένα δρόμο της συνοικίας «Ράχη» στην Πορταριά έχει δοθεί το όνομα του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη. Ήταν τόσο μεγάλη η προσωπικότητα του Παπαδιαμάντη στο χώρο της Ελληνικής Λογοτεχνίας, ώστε αρκούσε αυτό και μόνο να εξηγήσει την ονοματοδοσία αυτή. Η αφορμή όμως στο να δοθεί το όνομα του Παπαδιαμάντη σ’ αυτό το δρόμο ήτανε η παρακάτω:

Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης είχε έναν αδελφό, το Γιώργη, που είχε παντρευτεί στην Πορταριά και σ’ αυτή εγκαταστάθηκε. Διετέλεσε επί πολλά χρόνια γραμματέας της Κοινότητας Πορταριάς, τότε Δήμου Ορμινίου. Το σπίτι που καθότανε ήταν στην μικρή πλατεία, όπου η θολωτή βρύση και ο μεγάλος πλάτανος της «Ράχης», απέναντι από το αρχοντικό του Τσοποτού, τώρα ξενοδοχείο «Δεσποτικό». Έτσι ο εκφραστής του ταπεινού, του αυθεντικού και αδιάφθορου ελληνικού κόσμου, ο κοσμοκαλόγερος Αλ. Παπαδιαμάντης, είχε επισκεφθεί πολλές φορές την Πορταριά, για να δει τον αδελφό και τα ανήψια του.

Με την ευκαιρία αυτή αξίζει να σας διηγηθώ ένα ανέκδοτο για τον Αλ. Παπαδιαμάντη, που ο παππούς μου ο παπα Αντώνης, παπάς στον Ιερό Ναό των Αγίων Αναργύρων Πορταριάς, από το 1890 έως το 1942, μας είχε διηγηθεί.

Ποια χρονιά ακριβώς συνέβη, δεν το ξέρω. Το παραθέτω όπως μας το διηγήθηκε ο παππούς μου.

Ήτανε Μεγάλη Σαρακοστή, ημέρα Τετάρτη, που διαβάζεται στην Εκκλησία, στον Εσπερινό, ο Μεγάλος Κανόνας του Αγίου Ανδρέου Κρήτης. Βγήκε στην Ωραία Πύλη ο παππούς μου με το βιβλίο στο χέρι, που περιείχε το Μεγάλο Κανόνα, και με το φως της λαμπάδας άρχισε να διαβάζει τα τροπάρια. Ψάλτη δεν είχε και τα τροπάρια έπρεπε να τα διαβάσει μόνος του. Και ήτανε πάρα πολλά.

Διάβασε το πρώτο και πήρε μια βαθειά ανάσα, έτοιμος ν’ αρχίσει το δεύτερο, όταν κάποιος, που στεκότανε όρθιος από το δεξιό μέρος, μπροστά στην κολόνα της εκκλησίας, άρχισε να ψάλλει το δεύτερο τροπάριο. Ο παππούς μου ξαφνιάστηκε λίγο και προχώρησε στο τρίτο. Ο άγνωστος απήγγειλε από στήθους το τέταρτο. Ο παππούς μου, με αγωνία που αυξανόταν, διάβασε την πέμπτη στροφή και ο άγνωστος απήγγειλε από στήθους την έκτη, και ούτω καθεξής, μέχρι το τέλος του μακρού Μεγάλου Κανόνα. Ο παππούς μου διαβάζοντας από το βιβλίο και ο άγνωστος απ’ έξω, χωρίς βιβλίο. Κρύος ιδρώτας περιέλουσε τον παππού μου. Αυτός μετά δυσκολίας, κάτω από το ισχνό φως της λαμπάδας, κατόρθωνε να αναγνώσει τα τροπάρια, ενώ ο άγνωστος δεν εκόμπιαζε καθόλου και τα απήγγελλε μεστά περιεχομένου. Ο φόβος του έβαλε την ιδέα ότι ο ξένος ήταν άγγελος Κυρίου, σταλμένος από το Θεό να ελέγξει αν επιτελεί σωστά το έργο του. Και πρόσθετε ο παππούς μου: «Ήμουν και νέος παπάς…».

Τελείωσε ο Μεγάλος Κανόνας, μπήκε ο παππούς μου μέσα στο Ιερό να βγάλει το πετραχήλι και έως ότου βγει έξω ο άγνωστος είχε εξαφανιστεί. Πράγμα που εμπέδωσε, στη αρχή, την υποψία του αγνού ιερέα για την εξ ουρανών προέλευση του αγνώστου. Το μόνο που, μέσα στην ταραχή του, μπόρεσε να κρατήσει ήτανε το φτωχικό ντύσιμο του απόκοσμου ξένου. Ρώτησε και έμαθε στη συνέχεια ότι αυτός ο άγνωστος, που τόσο συντάραξε τον παππού μου με τις γνώσεις και το παρουσιαστικό του, ήταν ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο αδελφός του Γιώργη, του γραμματέα της Κοινότητας. Πήγε την άλλη μέρα στο σπίτι του αδελφού του για να τον γνωρίσει και είχε να το λέει για την απλότητα του, την ταπεινοφροσύνη του και τη σοφία του.

Να λοιπόν που το χωριό συνδέεται με δεσμούς αίματος με τον μεγάλο Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και πολύ σωστά δόθηκε το όνομα σε ένα δρόμο της συνοικίας που έμενε ο αδελφός του Γιώργης.

Γιώργος Δ. Τσιμπανούλης, Δικηγόρος, Φύλλο υπ’ αρ. 4 της έκδοσης ΠΟΡΤΑΡΙΑ, Ιανουάριος 1999. πηγή
ΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ: Ο Παπαδιαμάντης και ο Μεγάλος Κανόνας: Σ’ ένα δρόμο της συνοικίας «Ράχη» στην Πορταριά έχει δοθεί το όνομα του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη. Ήταν τόσο μεγάλη η προσωπικότητα τ...

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Πόλη αλλοπαρμένη (oρχηστρικό) * ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΕΡΕΛΗΣ

Υπάρχουν Άνθρωποι κι άνθρωποι.

π.Εφραίμ Παναούση
Σχετική εικόνα
  Το κακό μονοπωλεί τη ζωή μας .Ένα γεροντάκι στο Άγιο ‘Ορος κάποτε μου έλεγε πως « ο άδειος τενεκές κάνει τον σαματά» Και το χειρότερο πως παντού οι κακές ειδήσεις μονοπωλούν το ενδιαφέρον.
 Έλεγε χαρακτηριστικά ένας παππούλης «δείτε το ενδιαφέρον αν ακούμε κάτι από τις ειδήσεις ,κάτι απλό και καθημερινό.Δεν δείχνουμε κανένα ενδιαφέρον.Αν όμως η είδηση φτάνει σε κάποιο γεγονός που προκαλεί ,που κάνει θόρυβο,που ασχολείται για τις ζωές των άλλων, τότε λέμε -για δυνάμωσέ το.Το κακό έχει τρόπο να κερδίζει τις εντυπώσεις».
Και το ακόμα χειρότερο, είναι ότι το συνηθίζουμε,ότι με το καιρό δεν μας κάνει εντύπωση.
Λοιπόν τι γίνεται ;Υπάρχει το καλό;Μήπως χάθηκε και αυτό μέσα στην δύναμη του καταρράκτη των καιρών.Και αν υπάρχει ,που είναι κρυμμένο το καλό;

Λοιπόν πάντα το καλό υπάρχει.Ποτέ δεν έπαψε και ούτε θα πάψει το καλό.Μα μένει πάντα κρυμμένο.Γιατί το καλό έχει ένα παράξενο συνήθειο .Να παίρνει να μαραγγιάζει από τους επαίνους των ανθρώπων.Και αγαπάει τα ήσυχα και τα απόμερα.Εκεί που κανείς δεν θα το δει εύκολα.Είναι πάντα κρυμμένο το καλό.
Κρυμμένο στον ευσυνείδητο υπάλληλο που δεν βάζει νερό στο κρασί του,κρυμμένο στη δασκάλα που την νοιάζει αν θα μάθουν τα παιδιά γράμματα,που κόβει από τη ζωή της να μάθουν τα σχολιαρούδια τι έγινε το 21 και το 40,κρυμμένο στην εθελόντρια που μαγειρεύει στα συσσίτια χωρίς να κοιτάζει ρολόι , κρυμμένο στη μάνα που προσεύχεται μέχρι να μπεί το κλειδί στην πόρτα από το παιδί της ,κρυμμένο στις γιαγιάδες που γυρίζανε με τα θυμιατήρια και τα πρόσφορα,κρυμμένο σε εκείνους που μόνο ο Θεός ξέρει τα καλά που κάνουν,και τόσοι τόσοι άλλοι.Ένας ολόκληρος κόσμος καλωσύνης που υπάρχει και ευωδιάζει και που κάνει τη διαφορά.
Ας μην απελπιζόμαστε είναι άνθρωποι και Άνθρωποι .Οι πρώτοι κάνουν εντύπωση οι δεύτεροι πατούν τη γη πάντοτε.. σιγανά και ταπεινά.

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

«Οι «Ιστορίες» μας πλέον κρέμονται στην πόρτα για να μας θυμίζουν ότι ο καθένας μας κουβαλάει το δικό του φορτίο».





Η δασκάλα που πέταξε τα προβλήματα των μαθητών της στα σκουπίδια!

Η δασκάλα που πέταξε τα προβλήματα των μαθητών της στα σκουπίδια!Καλλιτέχνης: Δημήτρης Μυταράς
Όταν η δασκάλα Κρίστεν Μακούλοχ μπήκε στην τάξη εκείνη τη μέρα, έκανε κάτι που ξάφνιασε τους μαθητές της.
Ζήτησε από τα παιδιά να κόψουν όλοι από ένα φύλλο χαρτί και να γράψουν σε αυτό τα προβλήματα τους. Πάντα ανώνυμα.
Και όταν το έκανε, δεν είχε ιδέα την επίδραση που θα είχε το μικρό της πείραμα, όχι μόνο στους μαθητές της αλλά και σε ανθρώπους από όλο τον κόσμο.
Όταν δημοσίευσε αργότερα το μικρό της πείραμα στο Facebook, το έκανε με σκοπό να ενημερώσει τους στενούς της φίλους. Ποτέ δεν περίμενε ότι την ανάρτηση της θα την κοινοποιήσουν πάνω από εκατό χιλιάδες άνθρωποι!
Διαβάστε τι έγραψε η δασκάλα:
«Αν μπείτε στην τάξη μας σήμερα, θα δείτε μια σακούλα σκουπιδιών να κρέμεται από την πόρτα μας. Αυτή η σακούλα περιέχει όλα τα προβλήματα που τα παιδιά κουβαλούν μαζί τους κάθε μέρα στο σχολείο. Πράγματα που τους αποσπούν την προσοχή, τα στεναχωρούν ή τα θυμώνουν.
Αυτό που έχω βρει κοινό στις συζητήσεις μου με τα παιδιά είναι ότι όλα πιστεύουν ότι τα δικά τους προβλήματα, είναι τα πιο σημαντικά. Ο κάθε μαθητής πιστεύει ότι μόνο αυτός αντιμετωπίζει κάτι πολύ σοβαρό.
Έτσι σήμερα, όλοι ανώνυμα, έγραψαν σε ένα φύλλο χαρτί το μεγαλύτερο τους πρόβλημα. Αυτό που πληγώνει τις καρδιές τους.
Έπειτα τους ζήτησα να τσαλακώσουν το φύλλο και να το πετάξουν μακριά.
Μαζέψαμε στη συνέχεια όλα τα τσαλακωμένα φύλλα, τα ανακατέψαμε και κάθε μαθητής πήρε ένα στην τύχη και το διάβασε δυνατά. Δεν μπορούσα να πιστέψω κάποια από τα πράγματα που αυτά τα παιδιά αντιμετωπίζουν στο σπίτι τους. Ούτε και οι συμμαθητές τους.
Όλη αυτή η διαδικασία είχε ως αποτέλεσμα πολλά δάκρυα, πολλές αγκαλιές και πολλά «Δεν είχα ιδέα ότι τόσοι συμμαθητές μου έχουν τόσα προβλήματα».
Το μήνυμα που θέλησα με αυτό το τρόπο να μεταφέρω στα παιδιά, είναι ότι ποτέ δεν ξέρεις τι βάρος κουβαλάει ο καθένας μας. Είναι πολύ σημαντικό να το θυμόμαστε όταν αλληλεπιδρούμε με τους άλλους.
Ήθελα επίσης να τους δείξω ότι δεν είναι μόνοι και ότι έχουν μια ολόκληρη τάξη να τους στηρίζει και να τους συμπαραστέκεται.
«Οι «Ιστορίες» μας πλέον κρέμονται στην πόρτα για να μας θυμίζουν ότι ο καθένας μας κουβαλάει το δικό του φορτίο».
Από εκείνη τη μέρα, κάθε πρωί τα παιδιά φτάνοντας σχολείο, αφήνουν το πρόβλημα τους στη σακούλα που κρέμεται από την πόρτα και με καθαρό μυαλό μπαίνουν στη τάξη για να παρακολουθήσουν το μάθημα.
Η δασκάλα δασκάλα Κρίστεν Μακούλοχ κάνει κάτι πολύ περισσότερο από το να διδάσκει στους μαθητές της ένα βιβλίο. Μακάρι περισσότεροι δάσκαλοι να έκαναν το ίδιο.

Πηγή: dinfo.gr

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Το τραγούδι του Καραϊσκάκη:Ένα συγκλονιστικό βίντεο που σκορπά ρίγη συγκινήσεως σε κάθε πραγματικό Έλληνα

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑ'Ι'ΣΚΑΚΗΣ

Ευγενία Ξεφτέρη: Το τραγούδι του Καραϊσκάκη

Ένα συγκλονιστικό βίντεο που σκορπά ρίγη συγκινήσεως σε κάθε πραγματικό Έλληνα: Η μικρή Ελληνοπούλα Ευγενία Ξεφτέρη (τυφλή εκ γενετής) τραγουδά με ανεπανάληπτο τρόπο το δημοτικοφανές τραγούδι για τον Μεγάλο Γεώργιο Καραϊσκάκη που έχουν δημιουργήσει δυό άνθρωποι της Εκκλησίας: Ο πατήρ Θεόδωρος Τσαμπατζίδης που έχει γράψει την μουσική και ο Θεόδωρος Σάντας (τους στίχους).
Την Ευγενία συνοδεύει η νεανική χορωδία του ιερού ναού Αγίου Παντελεήμονος Καλαμαριάς και το τραγούδι πρωτοακούστηκε την 25η Μαρτίου 2009 σε ειδική εορταστική εκδήλωση.

Θαυμάστε στίχους:
Στη Δόμβραινα στὸ Δίστομο η δόξα σου θα μείνει κι η νίκη της Αράχοβας χορὸς κλεφτών θα γίνει.
Απ' το φλασκὶ κρασὶ θα πιούν θα σφάξουν τα κριάρια θα παραβγούν στο τρέξιμο τα άξια παλικάρια.
Βάστα καρδιά, βάστα ψυχὴ Βάστα Καραϊσκάκη μη γονατίσει ο ραγιὰς θρύλε απ' το Μαυρομμάτι.
Τα απροσκύνητα βουνὰ γενούν παλικαράδες τους σταυραϊτοὺς της Ρούμελης να πολεμούν αγάδες.
Με κλεφτοπόλεμο λυγάς τον Τούρκο το στρατάρχη και το ορδὶ του Κιουταχή άχτι σε έχει άχτι.
Σε καίει της φθίσης πυρετὸς της Διμισκή βλαστάρι μα συ καβάλα σε άλογο με του ρωμιού τη χάρη.
Βάστα καρδιά, βάστα ψυχὴ. Βάστα Καραϊσκάκη μη γονατίσει ο ραγιὰς θρύλε απ' το Μαυρομμάτι.
Τα απροσκύνητα βουνὰ γενούν παλικαράδες τους σταυραϊτοὺς της Ρούμελης να πολεμούν αγάδες.
Απρίλη μέρα τ' 'Αη Γιωργιοὺ σε βρίσκει μαύρο βόλι στο Φάληρο αρχιστράτηγε και μένει η Ελλάδα μόνη.
Σε κλαίν του Βάλτου τα χωριὰ σε κλαίν καπεταναίοι το μοναστήρι του Προυσού κι οι Κολοκοτρωναίοι.
Βάστα καρδιά, βάστα ψυχή. Βάστα Καραϊσκάκη μη γονατίσει ο ραγιὰς θρύλε απ' το Μαυρομμάτι.
Τα απροσκύνητα βουνὰ γενούν παλικαράδες τους σταυραϊτοὺς της Ρούμελης να πολεμούν αγάδες.
Βάστα καρδιά, βάστα ψυχή...

ΠΗΓΕΣ:http://tv4e.gr/
              http://analogion.com/