Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

«Πάντα υπάρχουν αρκετοί βλάκες για να σχηματίσουν μια πλειοψηφία. Αυτό είναι το μυστικό όπλο του βλάκα»

Μπρεχτ:Το μεγάλο μυστικό του βλάκα

Αποτέλεσμα εικόνας για βλακεια φωτο

Αποτέλεσμα εικόνας για βλακεια φωτο
Αποτέλεσμα εικόνας για βλακεια φωτο
«Ποιο είναι το μεγάλο μυστικό του βλάκα;» ρώτησαν κάποτε τον κ. Κόινερ «Αυτό που τον κάνει ακατανίκητο, ανυπέρβλητα κακό και πάντα νικητή;»
«Το μεγάλο μυστικό του βλάκα, για να σκεφτώ λίγο. Ε, μάλλον ότι δεν του περνά καν από το μυαλό, δεν διανοείται ότι μπορεί για μια στιγμή να ‘χει άδικο. Κι αν του περάσει μια στάλα υποψίας από το μυαλό, γρήγορα τη διώχνει. Αυτός βλαξ; Ποτέ των ποτών. Οι άλλοι είναι πάντα. Έτσι γίνεται αδίσταχτα θρασύς, υπέροχα επικίνδυνος, ανυπέρβλητα αλαζονικός. Και πείθει. Γιατί πάντα υπάρχουν αρκετοί βλάκες για να σχηματίσουν μια πλειοψηφία. Αυτό είναι το μυστικό όπλο του βλάκα. Μα γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να εξολοθρεύουμε τη βλακεία, γιατί κάνει βλάκες αυτούς που τη συναντούν».
«Άραγε η βλακεία οδηγεί στην κακία ή η κακία οδηγεί στην βλακεία;»
«Ούτε το ένα ούτε το άλλο» απάντησε ο κ Κόινερ. «Και τα δυο δεν είναι παρά συμπτώματα. Η βαθύτερη αιτία είναι η δυσανεξία απέναντι σε ένα Απύθμενο εσωτερικό κενό. Ο Βλάξ το Υποψιάζεται, αλλά καθώς αδυνατεί να το παραδεχτεί, το Απωθεί. Το παραγεμίζει είτε σωματικά -λαιμαργία- είτε στρεφόμενος προς τον εξωτερικό κόσμο: με κακία. Προσπαθώντας να επιβάλλει την εξουσία του ελπίζει να ξεχάσει την εσωτερική του κενότητα, αλλά εκείνη επιστρέφει τα βραδιά καθώς ετοιμάζεται να κοιμηθεί ή τα πρωινά λίγα δευτερόλεπτα πριν ανοίξει τα ματιά του. Φαύλος κύκλος».
«Ποιες δραστηριότητες επιλέγει συνήθως ο Βλάκας;»
«Επειδή είναι ανασφαλής επιλεγεί δραστηριότητες που του δίνουν μια Ψευδαίσθηση παντοδυναμίας.Καθώς είναι περιορισμένος στην Βλακεία του διαθέτει και ορισμένα πλεονεκτήματα: Οργανωτικότητα, επιμονή και υπομονή, Τα καταφέρνει συνήθως να οικειοποιείται δουλειές άλλων. Εξάλλου διαθέτει και ένα σπάνιο χάρισμα: δεν έχει καθόλου την αίσθηση της Ευγνωμοσύνης. Καθώς επίσης είναι και βλάκας δεν μπορεί να διανοηθεί ότι κάνει κάτι το κακό, όταν καρπώνεται τον πνευματικό ή μη μόχθο, άλλων.»
«Ποια Ύπαρξη ενοχλεί περισσότερο τον Βλάκα;»
«Η αλογόμυγα. Γιατί τον βάζει σε υποψίες αυτογνωσίας».
«Ναι κύριε Κόινερ. Αλλά γιατί από την άλλη η αλογόμυγα πάει και κολλάει στα μούτρα του Βλάκα;»
«Διότι δεν μπορεί να ανεχτεί την Βλακεία. Αυτή είναι η μοίρα της αλογόμυγας».
«Και γιατί ο Βλάκας παρόλο που είναι πιο δυνατός δεν εξοντώνει την Αλογόμυγα;»
«Γιατί είναι βλάκας και υπερβολικός. Προσπαθεί να την εξοντώσει με κανονιές. Μονό ένας βλάκας θα προσπαθούσε να εξοντώσει μια Αλογόμυγα με κανόνι».
«Και ποια θα ήταν η λύση;»
«Η λύση θα ήταν να έπαυε να είναι Βλάκας. Αλλά καθώς αυτό είναι αδύνατον δυστυχώς δεν υπάρχει λύση: Ούτε για τον βλάκα αλλά και ούτε για την Αλογόμυγα».
«Και δεν είναι Τραγικό για τον Βλάκα να πρέπει να υποφέρει διαρκώς την ενοχλητική του Αλογόμυγα;»
«Ε όχι και τόσο. Τι να πούνε και όσοι θα πρέπει να υποφέρουνε τον βλάκα;»
«Πως είναι δυνατόν ο Βλάξ να μην έχει καθόλου την αίσθηση του χιούμορ;»
«Στην ουσία η έκλειψη Χιούμορ προστατεύει τον βλάκα. Διότι αν είχε στοιχειώδη αίσθηση του Χιούμορ δεν θα έπαιρνε και τον εαυτό του τόσο σοβαρά, οπότε θα έπαυε να’ ναι και βλάκας».
«Και ποια είναι τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά της Βλακείας;»
«Ας τα πάρουμε ένα-ένα. Πρώτα απ όλα ο Βλάξ δεν έχει καμιά ικανότητα μεταφορικής σκέψης. Τα παίρνει όλα κυριολεκτικά. Έτσι αδυνατεί να καταλάβει πότε ο συνομιλητής του μεταφέρει μια άποψη άλλων από την άποψη του ιδίου του συνομιλητή του. Δεν μπορεί να αντιληφθεί την εντός εισαγωγικών φράση. Παράδειγμα, λέει η Βίβλος “Ο Άφρων είπε: Δεν υπάρχει Θεός” και λέει ο Άφρων (δηλαδή ο Βλάξ) «Είδατε; Το λέει και η Βίβλος. Δεν υπάρχει θεός».
«Δηλαδή τι θέλετε να μας πείτε κ Κόινερ; Ότι υπάρχει Θεός;»
«Αγαπητό μου παιδί. Δεν ξέρω αν υπάρχει ή δεν υπάρχει Θεός. Εκείνο για το οποίο είμαι Βέβαιος είναι ότι η Ανθρώπινη Βλακεία είναι Ακατανίκητη, κυριολεκτικά».
Ιστορίες του κ. Κοϊνερ του Μπέρτολτ Μπρέχτ, εκδ. Πατάκη. O Μπέρτολτ Μπρεχτ (10 Φεβρουαρίου 1898-14 Αυγούστου 1956) ήταν Γερμανός δραματουργός, σκηνοθέτης και ποιητής του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε ως Eugen Berthold Friedrich Brecht. Θεωρείται ο πατέρας του «επικού θεάτρου» (Episches Theater) στη Γερμανία. Κάποια από τα έργα του είναι η Όπερα της Πεντάρας, Ο καυκασιανός κύκλος με την κιμωλία και Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν.


[Πηγή: www.doctv.gr]

Ένα ξεχωριστό θερινό σχολείο στην Κάρπαθο

Ένα σχολείο διαφορετικό, για τη δημιουργική απασχόληση των παιδιών, λειτουργεί το καλοκαίρι στην ακριτική Κάρπαθο, με μπροστάρη τον καταξιωμένο Αρχιμανδρίτη , εφημέριο του Ι. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου στις Πύλες Καρπάθου, που ανήκει στην Ι.Μ. Καρπάθου & Κάσου, εκπαιδευτικό και καθηγούμενο της Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής του Αγ. Γεωργίου Βασσών π. Καλλίνικο Μαυρολέων, καθώς και με την εθελοντική προσφορά πολλών επιστημόνων.

Σε ένα μικρό χωριό της Καρπάθου με το όνομα Πύλες το μονοθέσιο σχολείο λειτουργεί και το καλοκαίρι, για δεύτερη χρονιά, τρεις φορές την εβδομάδα, Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή, από τις 10 το πρωί έως τη 1 το μεσημέρι, χωρίς όμως βαθμολογίες και απουσίες. Τα παιδιά αφήνουν τις βόλτες, τον ύπνο, τη θάλασσα και τα παιχνίδια τους για να τρέξουν στο σχολείο με όρεξη για… μάθημα!

«Δεν πέφτει καρφίτσα! Πέρυσι στην αίθουσα που χωράει 20 παιδιά είχαμε 30! Δεν χωρούσαν άλλα. Και φέτος όμως το ενδιαφέρον είναι μεγάλο. Δεν έχει καμία σχέση με το κατηχητικό. Τα μαθήματα τα επιλέγουν οι ίδιοι οι μαθητές», λέει ο Αρχιμανδρίτης Καλλίνικος.




«Οι πρώην μαθητές του σχολείου μας, επιστήμονες σήμερα και φοιτητές σε διάφορους επιστημονικούς κλάδους, αλλά και άλλοι νέοι επιστήμονες και φοιτητές, που προσκαλέσαμε και θα έρθουν ειδικά για το 2ο Θερινό Σχολείο από την Αθήνα, θα διδάξουν στα παιδιά μας πρωτότυπα μαθήματα, σε διάφορες θεματικές ενότητες, όπως: ελληνική γλώσσα, μαθηματικά, ελληνική ιστορία, ορθόδοξη χριστιανική αγωγή, οικιακή οικονομία, οικογενειακός προγραμματισμός, γεωπονικά, ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, περιβαλλοντική αγωγή, ήθη – έθιμα και μαντινάδες, γνωριμία με τα παραδοσιακά όργανα, γυμναστική, πρώτες βοήθειες, παιχνίδια, εκδρομές και άλλα με πρωτότυπους τρόπους. 
Δεν θα έχει διαβάσματα! 
Δεν θα έχει βαθμούς! 
Δεν θα έχει εξετάσεις!
 Και, φυσικά, θα είναι εντελώς δωρεάν!», λέει ο ίδιος στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας» γι’ αυτή του την ιδέα.

Στο φετινό πρόγραμμα (23-30 Ιουλίου), με την ειδική ομάδα εκπαιδευτικών από την Αθνα, τα παιδιά θα επεξεργαστούν συγκεκριμένη θεματική ενότητα, την οποία θα προσεγγίσουν από διάφορες εκφάνσεις του πολιτισμού μας και θα περιλαμβάνει τις επιμέρους ενότητες:
‒ Μουσική και χορός: «Μουσικά» παιχνίδια, τα οποία θα ενισχύσουν τη μουσικότητα των παιδιών, πρώτη γνωριμία με τη βυζαντινή μουσική μέσω παιχνιδιών, καταλήγοντας στην εκμάθηση κάποιου ύμνου, εισαγωγή σε μουσικές έννοιες (π.χ. ρυθμός, χροιά, τονικό ύψος), διδασκαλία παραδοσιακών τραγουδιών, τραγούδια με ενδιαφέρουσα πλοκή και που έχουν παράλληλα «ζωντανό» ρυθμό. Στο πλαίσιο της ενότητας αυτής εντάσσεται και ο χορός, με σκοπό το τραγούδι και ο χορός να ειδωθούν ως μία ενότητα και όχι ως δύο άσχετες μεταξύ τους εκφάνσεις του πολιτισμού. Άλλη μία δραστηριότητα είναι η κατασκευή απλών αυτοσχέδιων ιδιόφωνων μουσικών οργάνων, κάτι το οποίο θα αποτελέσει μια εισαγωγή στην τέχνη της οργανοποιίας.
‒ Λογοτεχνία – λαογραφία – θέατρο: Παρουσιάζουν στους μαθητές ένα λαϊκό παραμύθι, το οποίο περιέχει θεατρικά και μουσικά στοιχεία. Οι μαθητές θα κληθούν να συμμετάσχουν στην αφήγηση αυτή προσθέτοντας στοιχεία, τα οποία θα τους ζητούνται είτε κατά τη διάρκεια είτε με το πέρας της αφήγησης. Δηλαδή τα παιδιά θα παίξουν ρόλους και θα συμβάλουν στο αφηγηματικό-θεατρικό δρώμενο με ποικίλους τρόπους.
‒ Εικαστικά: Οι μαθητές θα έρθουν σε γνωριμία με συγκεκριμένες τεχνικές, τις οποίες θα χρησιμοποιήσουν για να δημιουργήσουν δικές τους συνθέσεις.
«Πέρυσι είχαμε και έκτακτα μαθήματα από ειδικούς επιστήμονες: Ο Παναγιώτης Αλεξιάδης, αριστούχος πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με προβλήματα όρασης, μας παρέδωσε ένα ξεχωριστό μάθημα ζωής. Διάβασε στη μέθοδο Μπράιγ και συνεπήρε τα παιδιά. Η ακτιβίστρια, βιολόγος και κτηνίατρος Άννα Κατωγυρίτη, κατέθεσε τις εμπειρίες της από το ταξίδι της στην Αφρική και την εκεί συνεργασία της με το ίδρυμα Goodall, στο κέντρο αποκατάστασης χιμπαντζήδων Tchimpounga στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και παρέδωσε το μάθημα “Γνωρίζω τα άγρια ζώα της Αφρικής”. Η Εύα Μαριάνου, ιατρός-βιοπαθολόγος, ειδικά εκπαιδευμένη επιστήμων, μας μίλησε για την πρόληψη των ατυχημάτων και την παροχή πρώτων βοηθειών. Ο κ. Αλέξανδρος Ζαμπέτας, από το Λονδίνο, πιλότος, μας μίλησε για το αεροπλάνο και την ιστορία του».
Όπως τονίζει ο ιεροδάσκαλος: «Σκοπός του Θερινού Σχολείου δεν είναι μόνο να δώσει μια άλλη γνώση και δημιουργική απασχόληση στα παιδιά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, κατά τους οποίους συνήθως δεν ξέρουν τι να κάνουν και περνούν πολλές ώρες στον δρόμο χωρίς να κάνουν κάτι ουσιαστικό, ξενυχτάνε κ.λπ. Αλλά να μπορέσουν να γνωρίσουν και άλλα πράγματα, που δεν διδάσκονται στο Δημοτικό Σχολείο, πιο ελκυστικά, πιο ενδιαφέροντα. Επίσης, αξιοποιούμε τον εξοπλισμό (Η/Υ) αλλά και το σχολείο δεν παραμένει κλειστό».
«Δεν παλευόμαστε, μας λένε, παρατάνε τη διασκέδαση και την καλοκαιρινή ανεμελιά για να πάνε σχολείο», λέει χαμογελώντας.
Ερωτώμενος σχετικά με τη διπλή του ιδιότητα, αυτή του ιεροδάσκαλου και το πώς τα καταφέρνει μαζί με τα ιερατικά του καθήκοντα, απαντά: «Όταν είμαι παπάς είμαι παπάς, στην αίθουσα όμως είμαι δάσκαλος. Εδώ είναι χωριό εξάλλου, με πληθυσμό 130 κατοίκους, δεν είναι τρελοί οι ρυθμοί… Οι απαιτήσεις δεν είναι όσες σε μια πόλη. Το πρωί είναι ήσυχα, το απόγευμα είναι που έχω μυστήρια, γάμους κ.λπ.».
«Ηχογραφούμε και τα κατηχητικά και τα στέλνουμε με e-mail σε παλιούς μαθητές μας, ακόμα και στην Αμερική και την Αυστραλία», λέει ο 58χρονος ιεροδάσκαλος.

Πρωτοπόρος… κομπιουτεράς!
Ο παπα-Καλλίνικος, σε μια εποχή που δεν ήταν διαδεδομένη η τεχνολογία, έβλεπε… μπροστά!
«Ασχολούμαι από πολύ παλιά με τους υπολογιστές. Το 1989 κάπου διάβασα ότι “όποιος δεν ξέρει από υπολογιστές, σε λίγα χρόνια θα θεωρείται αναλφάβητος”. Αυτό με έβαλε σε σκέψεις και είπα πως “πρέπει να μάθω και εγώ να τους χειρίζομαι για να δείχνω και στους μαθητές μου”. Όταν τελικά αποφάσισα να έρθω στον τόπο μου, πριν ακόμα φτάσω εδώ, το 1989, ζήτησα από δύο παλιούς μαθητές μου, φοιτητές του Πολυτεχνείου τότε, να μου κάνουν μάθημα στα κομπιούτερ. Αγόρασα και ένα, κλείστηκα σε ένα δωμάτιο και ασχολούμενος περίπου οκτώ ώρες κάθε μέρα επί δύο εβδομάδες έμαθα πολλά. Έναν μήνα αργότερα, όταν έπιασα δουλειά στο νησί, στο σχολείο δεν υπήρχε υπολογιστής. Έτσι, με τη νέα χρονιά, το 1990, απέκτησαν τον πρώτο ηλεκτρονικό υπολογιστή, όπου οργανώσαμε τμήματα Πληροφορικής, για μαθητές αλλά και ενηλίκους», θυμάται ο παπα-Καλλίνικος.
Το παράδειγμα του δραστήριου ιερέα ακολουθούν και άλλες ενορίες. «Ένας ιερέας στη Μακεδονία ζήτησε πληροφορίες και υλικό που του στείλαμε προκειμένου να κάνει και εκείνος το ίδιο», λέει.
Το πνευματικό του έργο αθόρυβο αλλά συστηματικό, με αγάπη θυσιαστική στη διακονία της Εκκλησίας και του Σχολείου και αναγνωρίζεται από όλους…
Βιογραφικό
Ο π. Καλλίνικος (κατά κόσμον Νικόλαος) Μαυρολέων γεννήθηκε στον Πειραιά το 1959 και έζησε εκεί τα παιδικά, εφηβικά και νεανικά του χρόνια. Φοίτησε στο 26ο Δημοτικό Σχολείο και το 2ο Γυμνάσιο Αρρένων Πειραιά. Είναι πτυχιούχος της Μαρασλείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας Αθηνών και του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Υπηρέτησε στον Στρατό Ξηράς, στο Μηχανικό. Διακόνησε σε πολλούς κατηχητικούς και κοινωνικούς τομείς της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς μέχρι το 1989.
Εργάστηκε ως δάσκαλος (33 χρόνια) και υπηρέτησε στα Δημοτικά Σχολεία Λιβαδίου Κυθήρων, Κυψέλης Μεθάνων, 1ο, 54ο και 33ο Δημ. Σχολεία Πειραιά, στο 1/θ Δ.Σ. Πυλών Καρπάθου και στο 4/Θ Δημοτικό Σχολείο Απερίου. Υπηρέτησε, επίσης, για τρία χρόνια ως αποσπασμένος εκπαιδευτικός στη Μητρόπολη Καρπάθου και Κάσου.
Ήταν -και είναι- πάντα ανήσυχος για τα εκπαιδευτικά θέματα. Ήθελε -και ακόμη θέλει- ένα σχολείο ανοικτό στη ζωή και δεμένο με την κοινωνία. Εφάρμοσε στο σχολείο του πρωτοποριακά εκπαιδευτικά προγράμματα με τη χρήση των νέων τεχνολογιών, από το 1989.
Το 1991 εκάρη Μοναχός στην Ιερά Μονή Ξηροποτάμου του Αγίου Όρους. Χειροτονήθηκε Διάκονος στον Πειραιά (από τον τότε Σεβ. Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Καλλίνικο) στις 7 Ιουλίου 1991 και Ιερέας στην Κάρπαθο (από τον Σεβ. Μητροπολίτη Καρπάθου & Κάσου κ. Αμβρόσιο) στις 14 Ιουλίου 1991.
Σήμερα υπηρετεί ως Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως, είναι υπεύθυνος της Σχολής Γονέων της Ι. Μητροπόλεως Καρπάθου και Κάσου και Εφημέριος της μικρής Κοινότητας των Πυλών. Το 2010 εξελέγη και καταστάθηκε από την ΑΘΠ, τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο και την περί Αυτόν Αγία και Ιερά Σύνοδο, Ηγούμενος της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Αγίου Γεωργίου Βασσών Καρπάθου.
Ζει ήδη 28 χρόνια μονίμως στην Κάρπαθο και είναι πολύ ευχαριστημένος. Δεν ξέρει πότε θα πεθάνει, αλλά ετοιμάζεται γι’ αυτό.
Πηγή

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

πόσο εύκολα σκανδαλιζομαστε
όσοι έχουμε αφήσει απότιστο
το σποράκι της πίστης
και έχει γίνει η καρδούλα μας
έρημη γη....

Αποτέλεσμα εικόνας για αγ παισιος φωτο
-----------------------------------
------------------------------------


Όταν έφυγε ο πατέρας μου για το τελευταίο ταξείδι του,
η φωτογραφία του είναι πλέον μαζί με τα εικονίσματα
 καθώς και το κομπολογάκι του ,τα γυαλάκια του και το μπαστουνάκι του,
 πλάι στην εικόνα της Παναγίας, του Χριστού , του αγίου Πορφυρίου .
Ο πατέρας μου είναι ο προσωπικός μου άγιος
 και εγώ είμαι το μοναχοπαίδι του.
 Όσο ήταν κοντά μου με νοιαζόταν και με αγαπούσε πολύ.
Τώρα απο τους ουρανούς νοιώθω ότι με νοιάζεται και με αγαπά πολύ περισσότερο.
Τα προσωπικά του αντικείμενα,
επιβεβαιώνουν μιά  γλυκειά  παρουσία μέσα στην απουσία του,
και έτσι όπως είναι συγκεντρωμένα
 τα αγγίζω
και τα φιλώ ,
σαν να αγγίζω και σαν να φιλώ
 τον ίδιο τον πατερούλη μου.



Μα αν είχα τάχα
κάτι απο έναν άγιο
που όλος ο κόσμος ευλαβείται και αγαπά και προστρέχει
ένα εικονάκι που ο ίδιος μου έδωσε
το κουταλάκι του
ή το ποτηράκι του
ή ένα κάστανο.....
δεν θα ήταν αυτό μεγάλη ευλογία για μένα ;
δεν θε ήθελα να το μοιραστώ με όλο τον κόσμο που αγαπά αυτόν τον άγιο;
αυτό είναι ολοφάνερο για τους απλούς και ευλαβείς ανθρώπους
που περιμένουν υπομονετικά στην ουρά
ώρες πολλές κάτω από τον καυτό ήλιο
μέχρι να έρθει η σειρά τους
να πέσουν στα γόνατα
μπροστά στο μνήμα του αγίου Π α΄ι΄σ ί ο υ
11 του Ιούλη
παραμονή της κοιμήσεως του αγίου
για να τον ευχαριστήσουν  









Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Πραγματικὸ κακὸ γιὰ τὸν ἄνθρωπο εἶναι μόνο ἡ ἁμαρτία.






''Μόνο ὁ ἀνόητος ἄνθρωπος σκέφτεται πὼς τὰ βάσανα εἶναι κακό. Ὁ συνειδητὸς ἄνθρωπος γνωρίζει πὼς τὰ βάσανα δὲν εἶναι κάτι κακὸ ἀλλὰ ἡ φανέρωση τοῦ κακοῦ, ἡ θεραπεία του. Πραγματικὸ κακὸ γιὰ τὸν ἄνθρωπο εἶναι μόνο ἡ ἁμαρτία. Ἐκτὸς ἁμαρτίας δὲν ὑπάρχει τίποτα κακό. Ὅλα τ’ ἄλλα ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἀποκαλοῦν κακὰ δὲν εἶναι τίποτ’ ἄλλο, παρὰ τὸ πικρὸ φάρμακο ποὺ θεραπεύει τὸ κακό. Ὅσο πιὸ ἄρρωστος πνευματικὰ εἶναι ὁ ἄνθρωπος, τόσο πικρότερο εἶναι τὸ φάρμακο ποὺ τοῦ δίνει ὁ γιατρός. Μερικὲς φορὲς ὁ ἄρρωστος νομίζει πὼς τὸ φάρμακο εἶναι χειρότερο καὶ πιὸ πικρὸ ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν ἀρρώστια. Τὸ ἴδιο γίνεται καὶ μὲ....
τὸν ἁμαρτωλό. Τὰ βάσανα εἶναι βαρύτερα καὶ πιὸ πικρὰ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ποὺ ἔκανε. Αὐτὸ ὅμως εἶναι ἀπάτη, μιὰ πολὺ μεγάλη αὐταπάτη. Δὲν ὑπάρχει στὸν κόσμο βάσανο τόσο σκληρὸ καὶ τόσο ὀλέθριο ὅσο ἡ ἁμαρτία. Ὅλα τα βάσανα ποὺ ὑποφέρουν ἄνθρωποι καὶ λαοὶ δὲν εἶναι τίποτ’ ἄλλο, παρὰ ἡ πλούσια θεραπεία ποὺ παρέχει σὲ ἀνθρώπους καὶ ἔθνη τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ τοὺς σώσει ἀπὸ τὸν αἰώνιο θάνατο.''
Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

Βασανίζονται όχι γιατί αγαπούν, αλλά γιατί αγαπούν πολύ κι όμως φοβούνται να το εκφράσουν, να το δείξουν.

Η κατάθλιψη μας είναι η αξόδευτη αγάπη μας

Είναι κάτι καρδιές που έχουνε τόση αξόδευτη αγάπη και δεν ξέρουνε πώς να την ξοδέψουν και γι’αυτό βασανίζονται. Βασανίζονται όχι γιατί αγαπούν, αλλά γιατί αγαπούν πολύ κι όμως φοβούνται να το εκφράσουν, να το δείξουν.
Μην φοβάσαι μη παρεξηγηθείς, μην φοβάσαι εάν φέρεις τους άλλους σε «δύσκολη θέση». Συνήθως η αγάπη κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν άβολα, γιατί μάθανε να μένουνε στους τύπους και στον καθωσπρεπισμό· μια γνήσια αγκαλιά και ένα φιλί συνήθως ξαφνιάζει τους ανθρώπους που συνθηκολόγησαν με τις τυπικές χειραψίες και τα αδιάφορα νεύματα «ενδιαφέροντος».
Ξόδεψε λοιπόν την αγάπη σου δείχνοντάς την.
Ξόδεξέ την γιατί αλλιώς μπορεί να γίνει ιδιοτροπία, απομόνωση, σκληρότητα ακόμα και κατάθλιψη.
Όπως πολύ σωστά είπε ένας πάτερ: «Η κατάθλιψη μας είναι η αξόδευτη αγάπη μας»

π. Παύλος Παπαδόπουλος

ACT FREE ☀: «Δεύτε πρός με…» Η βραβευμένη ταινία μικρού μήκους...

ACT FREE ☀: «Δεύτε πρός με…» Η βραβευμένη ταινία μικρού μήκους...: Με την ταινία μικρού μήκους με τίτλο: «Δεῦτε πρός με…» η Αθωνιάδα Εκκλησιαστική Ακαδημία συμμετείχε στον 3ο Διεθνή Διαγωνισμό Cinema …...

Καλλιέργησε τη μνήμη σου και θα ζήσεις χίλιες ζωές

Αποτέλεσμα εικόνας για Ουμπέρτο Έκο


Ένα γράμμα του Ουμπέρτο Έκο στον εγγονό του
7.3.2017
Αγαπητό μου εγγονάκι,
Δεν θα ήθελα αυτή η χριστουγεννιάτικη επιστολή να θεωρηθεί υπερβολικά  συναισθηματική ή ότι έχει σκοπό να σε νουθετήσει σχετικά με την αγάπη για τους συνανθρώπους μας, για την πατρίδα, για τον κόσμο, και όλα τα συναφή. Δεν θα έδινες καμιά σημασία και όταν θα έφτανε η στιγμή να θέσεις σε εφαρμογή όλα αυτά, (εσύ έφηβος, και εγώ στο επέκεινα), το σύστημα αξιών θα είχε αλλάξει τόσο πολύ, που πιθανότατα οι συμβουλές μου θα προέκυπταν ξεπερασμένες.
Βάζε πράγματα στο μυαλό σου
Γι’ αυτό, θα ήθελα να επικεντρωθώ σε μια μόνο συμβουλή, την οποία μπορείς να ακολουθήσεις ακόμη και τώρα, ενώ  σερφάρεις στο iPad σου. Κι ούτε θα κάνω το λάθος να σου το υποδείξω, όχι γιατί θα φαινόμουν ένας παππούς βαρετός, αλλά γιατί το ίδιο κάνω και εγώ. Στην καλύτερη περίπτωση μπορώ να σου πω ότι, αν κατά τύχη πέσεις πάνω σε εκατοντάδες ιστοσελίδες πορνό που δείχνουν τη σχέση μεταξύ δύο ανθρώπινων όντων, προσπάθησε με χίλιους τρόπους να μην πιστέψεις ότι αυτό είναι το σεξ, όταν μάλιστα σε αναγκάζει να μη βγαίνεις από το σπίτι σου, για να κοιτάξεις τα πραγματικά κορίτσια. Ξεκινώ από την αρχή ότι είσαι ετεροφυλόφιλος, αλλά κι έτσι να μην είναι, προσάρμοσε τις συμβουλές μου στην περίπτωσή σου. Κοίταζε τα πραγματικά κορίτσια στο σχολείο ή όπου πας να παίξεις, γιατί είναι καλύτερα από τα τηλεοπτικά και μια μέρα θα σου προσφέρουν μεγαλύτερες χαρές από εκείνες του Διαδικτύου. Πίστεψε εκείνους που έχουν μεγαλύτερη εμπειρία από εσένα. Αν εγώ κοίταζα το σεξ μόνο στον υπολογιστή, ο πατέρας σου δεν θα είχε ποτέ γεννηθεί, κι εσύ ποιος ξέρει πού θα βρισκόσουν, μάλλον δεν θα υπήρχες καν. Αλλά δεν είναι αυτό που θέλω να σου πω, αλλά για μια ασθένεια που έχει προσβάλει τη γενιά σου, καθώς και παιδιά μεγαλύτερα από εσένα, που τώρα φοιτούν στο πανεπιστήμιο: την απώλεια της μνήμης.
Είναι αλήθεια ότι αν θέλεις να μάθεις ποιος ήταν ο Καρλομάγνος ή πού βρίσκεται η Κουάλα Λουμπούρ, δεν έχεις παρά να πατήσεις μερικά πλήκτρα και το Διαδίκτυο σου το λέει αμέσως. Κάν’ το όταν χρειάζεται, αφού όμως το κάνεις, προσπάθησε να θυμηθείς τι σου είπε, για να μην αναγκαστείς να το αναζητήσεις για δεύτερη φορά σε περίπτωση που υπάρξει επείγουσα ανάγκη, όπως για μια έρευνα στο σχολείο. Επειδή νομίζεις ότι ο υπολογιστής μπορεί να σου απαντάει οποιαδήποτε στιγμή, ελλοχεύει ο κίνδυνος να χάσεις το ενδιαφέρον να βάζεις πράγματα στο μυαλό σου. Είναι σαν να λέμε ότι, επειδή έχεις μάθει πως για να πας από την τάδε οδό στη δείνα, υπάρχουν το λεωφορείο ή το Μετρό, που σου επιτρέπουν να μετακινηθείς χωρίς κόπο -το οποίο βεβαίως εξυπηρετεί και κάν΄το κάθε φορά που βιάζεσαι-, για τον λόγο αυτό δεν χρειάζεται πλέον να περπατάς. Αν όμως δεν περπατάς αρκετά, γίνεσαι «άτομο με ειδικές ανάγκες», όπως χαρακτηρίζουμε σήμερα τους ανθρώπους που βρίσκονται σε αναπηρικό καροτσάκι. Εντάξει, ξέρω ότι ασχολείσαι με σπορ, άρα ξέρεις να κινείς το σώμα σου, ας επιστρέψουμε όμως στο μυαλό σου.
Παιχνίδια με τον νου
Η μνήμη είναι ένας μυς, όπως εκείνοι των ποδιών, και αν δεν τον εκγυμνάζεις, ατονεί κι έτσι, από πλευράς εγκεφάλου, γίνεσαι άτομο με ειδικές ανάγκες, δηλαδή, για να μιλήσουμε ειλικρινά, ένας ηλίθιος. Κι επειδή για όλους ελλοχεύει ο κίνδυνος να πάθουν Αλτσχάιμερ όταν γεράσουν, ένας τρόπος για να αποφύγουν αυτό το δυσάρεστο ατύχημα είναι να εξασκούν πάντοτε τη μνήμη τους. Ιδού, λοιπόν, η δική μου συνταγή: Κάθε πρωί μάθαινε απ’ έξω μερικούς στίχους, ένα σύντομο ποίημα ή, όπως έκαναν οι δάσκαλοί μας, που μας έβαζαν να μάθουμε τη «Σταχτιά Φοραδίτσα»1 ή «Το Σάββατο του χωριού»2. Καλό θα ήταν να κάνεις παιγνίδια μνήμης με τους φίλους σου για να δείτε ποιος θυμάται καλύτερα. Αν δεν σας αρέσει η ποίηση, κάντε το με τους ποδοσφαιριστές. Πρόσεξε όμως! Δεν πρέπει να γνωρίζεις μόνο τους σημερινούς ποδοσφαιριστές της Ρόμα, αλλά και των άλλων ομάδων, ίσως και ομάδων του παρελθόντος. Φαντάσου ότι εγώ θυμάμαι εκείνους της Τορίνο, όταν το αεροπλάνο τους συνετρίβη με όλους τους παίκτες μέσα: Μπατσικαλούπο, Μπαλαρίν, Μαρόζο κ.λπ. Κάντε αγώνες μνήμης σχετικά με τα βιβλία που έχετε διαβάσει. Π.χ., ποιος ήταν πάνω στην Ισπανιόλα προς αναζήτηση του νησιού των θησαυρών; Ο Λόρδος Τριλώνεϋ, ο Καπετάν Σμόλετ, ο Δόκτωρ Λάιβζι, ο Λονγκ Τζον Σίλβερ, ο Τζιμ; Δες αν οι φίλοι σου θυμούνται ποιοι ήταν οι υπηρέτες των Τριών Σωματοφυλάκων και του Ντ’ Αρτανιάν: Γκριμό, Μπαζέν, Μουσκετόν και Πλανσέ. Κι αν δεν θέλεις να διαβάσεις τους «Τρεις Σωματοφύλακες» (να ήξερες τι χάνεις) κάν’ το με κάποια από τις ιστορίες που έχεις διαβάσει. Μοιάζει με παιγνίδι (και είναι), θα δεις όμως πως το κεφάλι σου θα κυριευθεί από διάφορους χαρακτήρες, ιστορίες, αναμνήσεις κάθε είδους.
Θα αναρωτηθείς γιατί παλιά οι υπολογιστές ονομάζονταν ηλεκτρονικά μυαλά; Διότι σχεδιάστηκαν με βάση το μοντέλο του εγκεφάλου σου (μας), αλλά ο εγκέφαλος έχει περισσότερες διασυνδέσεις από έναν υπολογιστή, είναι ένα είδος υπολογιστή που κουβαλάς πάντα μαζί σου, ο οποίος μεγαλώνει και δυναμώνει με την άσκηση, ενώ ο υπολογιστής που έχεις πάνω στο γραφείο σου, όσο πιο πολύ τον χρησιμοποιείς, τόσο περισσότερη ταχύτητα χάνει και μετά από μερικά χρόνια θα πρέπει να τον αλλάξεις.  Αντίθετα, στην εποχή μας, το μυαλό σου μπορεί να διαρκέσει έως και ενενήντα χρόνια -αν το έχεις εξασκήσει. Και στα ενενήντα του χρόνια θα θυμάται περισσότερα πράγματα από αυτά που θυμάσαι τώρα. Και μάλιστα δωρεάν!
Μάθε τι συνέβη πριν τη γέννησή σου
Έπειτα, υπάρχει η ιστορική μνήμη, αυτή που δεν αφορά τα γεγονότα της ζωής σου ή τα πράγματα που έχεις διαβάσει, αλλά αυτά που συνέβησαν πριν ακόμη γεννηθείς.
Σήμερα, αν πας σε ένα κινηματογράφο, θα πρέπει να μπεις μέσα μια συγκεκριμένη ώρα, όταν αρχίζει η ταινία, και όταν η προβολή ξεκινά, είναι σαν κάποιος να σε παίρνει από το χέρι και να σου λέει τι συμβαίνει. Στα χρόνια μου, μπορούσε κανείς να μπει στην αίθουσα του κινηματογράφου οποιαδήποτε στιγμή, θέλω να πω στο μέσο της προβολής. Έμπαινε τη στιγμή που συνέβαιναν ορισμένα πράγματα και προσπαθούσε να καταλάβει τι είχε προηγηθεί. Αργότερα, όταν η ταινία ξανάρχιζε, μπορούσε να διαπιστώσει αν είχε καταλάβει σωστά την υπόθεση, εκτός του ότι, αν η ταινία είχε ενδιαφέρον, μπορούσε να μείνει και να την ξαναδεί. Λοιπόν, η ζωή είναι σαν μια ταινία της δικής μου εποχής. Όλοι ερχόμαστε στη ζωή όταν πολλά πράγματα έχουν ήδη συμβεί πριν εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια, και είναι σημαντικό να μάθουμε τι έχει συμβεί πριν εμείς γεννηθούμε. Αυτό είναι αναγκαίο, για να κατανοήσουμε καλύτερα γιατί σήμερα συμβαίνουν πολλά νέα πράγματα.
Να ξεφυλλίζεις και να μαθαίνεις
Λοιπόν, το σχολείο, εκτός από τις προσωπικές σου αναγνώσεις, θα έπρεπε να σου διδάσκει να απομνημονεύεις αυτά που συνέβησαν πριν τη γέννησή σου. Φαίνεται όμως ότι δεν το κάνει καλά, διότι διάφορες έρευνες μας λένε ότι τα παιδιά του σήμερα, ακόμη και τα πιο μεγάλα που φοιτούν στα πανεπιστήμια, ας πούμε αυτά που έχουν γεννηθεί το 1990, δεν ξέρουν -και ίσως δεν θέλουν να ξέρουν- τι είχε συμβεί το 1980, για να μη μιλήσουμε για το τι συνέβη πριν από πενήντα χρόνια. Τα στατιστικά στοιχεία μας λένε ότι αν ρωτήσετε κάποια παιδιά ποιος ήταν ο Άλντο Μόρο, θα απαντήσουν ότι ήταν ο αρχηγός των Ερυθρών Ταξιαρχιών – ενώ ήταν αυτός που οι Ερυθρές Ταξιαρχίες σκότωσαν. Δεν θα μιλήσουμε εδώ για τις Ερυθρές Ταξιαρχίες, αφού για πολλούς παραμένει ένα μυστήριο, παρά το γεγονός ότι αυτά συνέβησαν εδώ και τριάντα χρόνια. Εγώ γεννήθηκα το 1932, δέκα χρόνια μετά την άνοδο του Φασισμού στην εξουσία. Ήξερα όμως ποιος ήταν ο πρωθυπουργός κατά τη στιγμή της Πορείας στη Ρώμη (τι είναι αυτό;)3. Ίσως το φασιστικό σχολείο μού το είχε διδάξει, για να μου εξηγήσει πόσο ανόητος και κακός ήταν εκείνος ο Υπουργός «O δειλός  Φάκτα4», που οι φασίστες είχαν αντικαταστήσει. Εντάξει! Τουλάχιστον όμως το ήξερα.
Ας αφήσουμε όμως το σχολείο. Ένα αγόρι του σήμερα δεν γνωρίζει ποιοι ήταν οι ηθοποιοί του κινηματογράφου είκοσι χρόνια πριν, ενώ εγώ ήξερα ποια ήταν η Φραντσέσκα Μπερτίνι, που πρωταγωνίστησε σε βουβές ταινίες είκοσι χρόνια πριν  εσύ γεννηθείς. Ίσως γιατί ξεφύλλιζα παλιά περιοδικά που συσσωρεύονταν στην ντουλάπα του σπιτιού μας, αλλά αυτό ακριβώς σε καλώ να κάνεις: να ξεφυλλίζεις κι εσύ παλιά περιοδικά, καθώς πρόκειται για έναν τρόπο να μάθεις τι είχε συμβεί πριν εσύ γεννηθείς. Αλλά γιατί είναι τόσο σημαντικό να γνωρίζουμε τι συνέβη πριν; Διότι, πολλές φορές ό, τι συνέβη στο παρελθόν σου εξηγεί γιατί ορισμένα πράγματα συμβαίνουν σήμερα, και οπωσδήποτε (όπως και για τους ποδοσφαιριστές,  που είπαμε) είναι ένας τρόπος για να εμπλουτίζουμε τη μνήμη μας.
Πρόσεξε! Αυτό δεν μπορείς να το κάνεις μόνο με τα βιβλία και τα περιοδικά, αλλά και με το Ίντερνετ, το οποίο μπορούμε να το χρησιμοποιούμε όχι μόνο για να κάνουμε chat με τους φίλους μας, αλλά, (λέμε τώρα) και με την Ιστορία του κόσμου. Ποιοι ήταν οι Χετταίοι; Και οι Καμισάρντι (camisards)5; Και πώς ονομάζονταν οι τρεις καραβέλες του Κολόμβου; Πότε εξαφανίστηκαν οι δεινόσαυροι; Η Κιβωτός του Νώε θα μπορούσε να έχει ένα πηδάλιο; Ποιο ήταν το όνομα του προγόνου του βοδιού; Υπήρχαν περισσότερες τίγρεις πριν από εκατό χρόνια απ’ ό,τι σήμερα; Τι ήταν η αυτοκρατορία του Μάλι; Και ποιος μιλούσε για την Αυτοκρατορία του Κακού; Ποιος ήταν ο δεύτερος Πάπας στην ιστορία;  Πότε εμφανίστηκε ο Μίκυ Μάους;
Θα μπορούσα να θέσω ατέλειωτα ερωτήματα και όλα θα ήταν ωραίες περιπέτειες έρευνας. Θα έλθει η μέρα που θα είσαι ηλικιωμένος και θα νιώθεις ότι έχεις ζήσει χίλιες ζωές, γιατί θα είναι σαν να ήσουν παρών στη Μάχη του Βατερλό,  ότι παρακολούθησες τη δολοφονία του Ιούλιου Καίσαρα κι ότι ήσουν πολύ κοντά στο σημείο όπου ο Bertoldo il Nero6, αναμιγνύοντας ουσίες σε ένα γουδί για να βρει τον τρόπο να φτιάξει χρυσό, ανακάλυψε κατά λάθος την πυρίτιδα (μπαρούτι) και εκτινάχθηκε στον αέρα (και καλά να πάθει). Αντίθετα, άλλοι φίλοι σου, οι οποίοι δεν θα έχουν καλλιεργήσει τη μνήμη τους, θα έχουν ζήσει μια μόνο ζωή, τη δική τους, που θα πρέπει να ήταν και πολύ μελαγχολική και στερημένη από μεγάλες συγκινήσεις.
Καλλιέργησε, λοιπόν, τη μνήμη σου και από αύριο αποστήθισε την «Εύθυμη Τερέζα»7.
Σημειώσεις:
1. «La Cavallina Storna», στα ιταλικά. Είναι από τα πιο γνωστά ποιήματα του Ιταλού ποιητή Τζιοβάνι Πάσκολι (1855-1912). Το οποίο έγραψε στη μνήμη του πατέρα του, ο οποίος δολοφονήθηκε  πάνω στην άμαξά του, όταν ο ποιητής ήταν δώδεκα ετών.
2. «Il Sabato del villaggio», στα ιταλικά. Ποίημα του Τζιάκομο Λεοπάρντι (1798-1837), ο οποίος θεωρείται  o μεγαλύτερος Ιταλός ποιητής μετά τον Πετράρχη. Το συγκεκριμένο ποίημα αναφέρεται στις προετοιμασίες που κάνουν οι κάτοικοι του χωριού του, για να υποδεχθούν την Κυριακή.
3. Πορεία προς τη Ρώμη (Marcia su Roma) ονομάστηκε η πορεία που έκαναν προς την πρωτεύουσα της Ιταλίας οι μελανοχίτωνες (η παραστρατιωτική οργάνωση που είχε δημιουργήσει ο Μουσολίνι), προκειμένου να καταλάβουν την εξουσία. Η “πορεία” διήρκεσε από τις 22 ως τις 28 Οκτωβρίου 1922 και κατέληξε στην άνοδο του Μουσολίνι στην εξουσία, στην οποία παρέμεινε επί 21 έτη.
4. Ο Λουίτζι Φάκτα (1861-1930) ήταν ο τελευταίος πρωθυπουργός πριν την ανάληψη της εξουσίας από τον Μπενίτο Μουσολίνι.
5. Γάλλοι καλβινιστές που εμφανίστηκαν το 1700 εναντίον του Λουδοβίκου του 14ου , ο οποίος είχε καταργήσει τη θρησκευτική τους ελευθερία. Ονομάζονταν έτσι από την πουκαμίσα, που φορούσαν πάνω από το ένδυμά τους, ως αναγνωριστικό στοιχείο.
6. Ο Μπερτόλδος, επονομαζόμενος και  Μαύρος (Berthold der Schwartz) ήταν φραγκισκανός μοναχός,  στον  οποίο αποδίδεται (χωρίς να μπορεί να τεκμηριωθεί ιστορικά)  η εφεύρεση της πυρίτιδας.
7. «La Vispa Teresa», στα ιταλικά είναι το πιο γνωστό ποίημα για μικρά παιδιά του Ιταλού ποιητή Λουίτζι Σάιλερ (1825-1885).  Γράφτηκε γύρω στο 1850 και μιλάει για ένα κοριτσάκι, την Τερέζα, που  περιχαρής που έπιασε μια πεταλουδίτσα, ενώ εκείνη πέταγε πάνω από το γρασίδι, αναφωνεί: «Τη έπιασα! Την έπιασα!». Η πεταλούδα  την εκλιπαρεί να την αφήσει ελεύθερη, λέγοντάς της: «Ζώντας πετώντας, τι κακό σου κάνω; Εσύ με πληγώνεις πιέζοντάς μου τις φτερούγες. Άσε με ελεύθερη! Κι εγώ κόρη του Θεού είμαι!». Η Τερέζα, κόκκινη από ντροπή, άνοιξε τα δάχτυλά της κι εκείνη πέταξε και πάλι.
(Το κείμενο αυτό είχε δημοσιευθεί παλιότερα στην Εποχή και την επιμέλεια την είχε η Χριστίνα Πετροπούλου, σχολική σύμβουλος Φιλολόγων Α΄ Δ/νσης Δ/θμιας Εκ/σης Αθήνας)